صرافی ایرن

شرکت تضامنی قاضی زاده اسلامی و شرکا
ارائه خدمات ارزی با مجوز رسمی از بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران
شماره ثبت: ۴۷۷۷۹۹ شماره مجوز بانک مرکزی: ۳۲۵۳۹۶ شماره مجوز کانون صرافان: ۱۷۱۲

نگاهی به تاریخچه صرافی

از هنگامی که در داد و ستد، پول جای معامله پایاپای را گرفت و واحدهای گوناگون پول در جوامع بشری به¬وجود آمد، سنجش عیار سکه¬ها و تبدیل آن به پول¬های دیگر، خود رفته¬رفته به صورت حرفه گروهی از مردم در-آمد.
در کنار تبدیل پول¬ها به یکدیگر، نیاز به نقل و انتقال پول به نقاط دیگر از وظایف صرافان شد زیرا حمل نقدینگی از جایی به جایی دیگر همراه با خطر بود.
اسناد تاریخی نشان می¬دهد که صرافان بابلی در ١٠٠٠ تا ١٥٠٠ سال پیش از میلاد مسیح، حوالجات مشتریان خود را از مصر تا هند، به خوبی انجام می¬دادند و بازرگانان را از حمل نقدینگی آسوده می¬ساختند.
در اروپای قرون وسطی، صرافان در بازارهای مکاره بر روی نیمکت¬های خود، کار تبدیل پول¬های گوناگون را انجام می-دادند و واژه «بنکو»، «بانکو» و «بانک» که به معنی «نیمکت» بود، رفته رفته به معنای شغل صرافان در زبان¬های اروپایی جای خود را باز کرد. بانک¬های کنونی نیز در حقیقت شکل پیشرفته¬تر و کامل¬تر عملیات صرافی قرون وسطی است.
در ایران نیز در دوره هخامنشی کار صرافان رونق بسیار به¬سزایی داشت. در طول تاریخ صرافان جدی، همواره به امانت¬داری مشهور و در میان مردم از احترام ویژه¬ای برخوردار بوده¬اند.
شما وقتی صرافی می¬بینید یا نام¬ آن را می¬شنوید چه تصویری در ذهن شما نقش می¬بندد ؟ ناخودآگاه تابلوهایی سیاه¬رنگ با اعدادی دیجیتالی قرمز و تعدادی پرچم را تصور می¬کنیم. این اولین واکنش ذهنی همه ما با دیدن کلمه صرافی است. اگرچه مدتی است به دلیل نوسانات ارزی بیش از حد در کشورمان اکثر این تابلوها خاموش هستند و در کوچه و خیابان زیاد جلب-توجه نمی¬کنند، ولی هرگز خاموش بودن تابلوی این صرافی¬ها به معنی بیکار بودنشان یا از کار افتادنشان نیست؛ بلکه حتی این تابلوهای خاموش هم گفتنی¬های بسیاری در دل دارند که گاهی اوقات از این خاموشی باید نگران شد¬. به هر روی هم اکنون صرافی¬ها با تابلوهای معروفشان کارایی به¬سزایی در اقتصاد ایران را به عهده گرفته¬اند.

به طور کلی صرافی در لغت به معنی داد و ستد انواع پول است و در کشورمان از قرن نوزدهم با توجه به رشد تجارت داخلی و خارجی شکل تازه¬ای به خود گرفت. اگر از واقعیت این شغل بخواهید می¬توان این گونه گفت؛ از زمانی که معامله پایاپای کمرنگ شد، نقش این شغل یعنی صراف¬ها در زندگی اقتصادی و معاملات تجاری ما پررنگ¬تر شد.
این حرفه یا صرافی قبل از پیدایش سیستم بانکداری در ایران گسترش یافت و پایش را از مرزهای کشور بیرون گذاشت. صرافان ایرانی در هند و عراق شعبه داشتند و تاجران را برای انتقال وجوه خود یاری می¬کردند. طبق اسناد و مدارک، اصول کار صرافی¬های ابتدایی بر دو پایه برات و بیجک استوار بود، به¬صورتی که تجار برات و بیجک¬های مدت¬دار صادر می¬کردند، این برات¬ها نزد برخی صرافی¬های خاص و مورد نظر تجار یا صادر¬کننده برات معتبر بود و در نهایت قابلیت نقد شدن داشت.
اگرچه نقش بیجک یا برات صرافی¬ها با پیدایش سیستم بانکداری در جامعه ایران کمرنگ شد، اما حرفه صرافی حتی با وجود سیستم بانکداری نوین به معاوضه پول و خرید و فروش آن کنار بانک¬ها به حیات خود ادامه داد تا این که از اواسط دهه ۷۰ شمسی دوباره کار و بارش سکه شد. قبل از این تاریخ بیشتر صرافی¬ها مشغول داد و ستد سکه، طلا و نقره به مشتریان خود بودند و در ابعاد کوچک خرید و فروش ارزهای معتبر بین¬المللی را انجام یا اینکه برای ارسال حوالجات رقم پایین به نیازهای خرد خانواده¬ها پاسخ میدادند.